Konstrukcja dachu powinna składać się z kilku warstw chroniących przed zimnem i przed nadmiernym nagrzewaniem się. Ważne jest prawidłowe dobranie i ułożenie materiałów izolacyjnych.
W domach o poddaszach nieużytkowych ociepla się strop poddasza a dach nie musi być ocieplony. Natomiast w domach z poddaszem użytkowym izolacji wymaga dach i ten przypadek omawiany jest w poniższym artykule.
Izolację dachu stanowią:
- warstwa wstępnego krycia (zabezpiecza przed dostaniem się wilgoci od zewnątrz)
- izolacja cieplna (izoluje od ciepła i zimna, jest także izolatorem akustycznym)
- paroizolacja (blokuje dostęp wilgoci z wnętrza domu)
Dach powinien mieć współczynnik przenikania ciepła maksymalnie U = 0,3 W (m²·K). Już na etapie opisu technicznego w projekcie powinny być zawarte dane o materiałach izolacji cieplnej. Często architekci podają nieprecyzyjne informacje, które nie wskazują na rodzaj wyrobu i jego odmiany, właściwej do danego zastosowania. Zły dobór materiału przez wykonawcę może powodować późniejsze problemy z wykonaniem lub trwałością izolacji.
Warstwa wstępnego krycia
Dawniej warstwę wstępnego krycia stanowiło poszycie z desek pokryte papą. Obecnie pod niektóre pokrycia (dachówki, blachy stalowe i bitumiczne płyty faliste) nie jest wymagane pełne deskowanie. Stosuje się w jego miejsce ruszt z łat i kontrłat z folią dachową, która jest łatwiejsza do ułożenia, lżejsza i tańsza niż tradycyjny podkład.
Zalety folii dachowych:
- chronią izolację cieplną przed deszczem, śniegiem, wiatrem i parą wodną
- nie przepuszczają do ocieplenia wody, która może przenikać przez pokrycie
- przepuszczają parę wodną idącą z wnętrza domu (woda wykrapla się i spływa po folii)
- są odporne na działanie niskiej i wysokiej temperatury (od –40°C do +80°C)
- są trudno zapalne i nie rozprzestrzeniają ognia
Ze względu na stopień przepuszczania pary wodnej folie dachowe dzieli się na:
- niskoparoprzepuszczalne (przepuszczają do 100 gramów pary wodnej na 1 m² w ciągu 24 godzin). Przy zastosowaniu tej folii wymagana jest 3-4 cm szczelina wentylacyjna między folią a ociepleniem. Aby szczelina mogła spełniać swoje funkcje musi mieć otwory wlotowe pod okapem i wylotowe w połaci, kalenicy lub w narożach. Otwory muszą być osłonięte siatkami metalowymi, które chronią przed dostaniem się owadów. Przekrój tych otworów to 1/300 wentylowanej powierzchni
- wysokoparoprzepuszczalne (od 700 do 5000 g/m²/24h). Ten rodzaj folii może bezpośrednio dotykać izolacji cieplnej, nie powodując zawilgocenia izolacji i konstrukcji dachu. Szczeliną wentylacyjną jest tylko przestrzeń między wysokoparoprzepuszczalną folią a pokryciem.
Paroprzepuszczalność decyduje o klasyfikacji folii wstępnego krycia i sposobie jej wbudowania w konstrukcję dachu (z pustką wentylacyjną lub bez). Jest ona określana w zależności od warunków klimatycznych: temperatury, wilgotności względnej i ciśnienia powietrza. Zmiana tylko temperatury wpływa na zmianę wilgotności względnej, dlatego do porównań stosuje się współczynnik Sd, który określa równoważną dyfuzyjnie grubość powietrza danego materiału. Pozwala to uniknąć problemów związanych ze zmiennymi warunkami, w jakich badana jest paroprzepuszczalność materiałów budowlanych. Folie o niskiej paroprzepuszczalności wymagają wykonania minimum 4 cm szczeliny wentylacyjnej pomiędzy nimi a izolacją cieplną. Folie o wysokiej paroprzepuszczalności oficjalnie nie wymagają zachowania tej szczeliny. Nawet w przypadku ewentualnego zawilgocenia izolacji cieplnej następuje szybkie wypuszczenie pary wodnej przez folię wstępnego krycia. Jednak nawet przy zastosowaniu folii wysokoparoprzepuszczalnej 1300-3000 (g/m²/24h) i współczynniku Sd = 0,02 m, przedstawiciele firm zalecają profilaktycznie pozostawienie szczeliny wentylacyjnej. Powodem ich ostrożności są reklamacje, dotyczące utraty przez folię właściwości szczelności i otwartości dyfuzyjnej spowodowanych na przykład działaniem promieni UV.
- zbrojone – są zbudowane z dwóch warstw polietylenowych, między którymi jest siatka zbrojąca. Dzięki siatce folia jest wytrzymała i nie odkształca się. Folie zbrojone są nisko-paroprzepuszczalne (od 20 do 60 g/m²/24h).
- z warstwą antykondensacyjną – obok dwóch warstw z polietylenu, mają warstwę antykondensacyjną z włókien wiskozowo-celulozowych. Warstwa ta wchłania nadmiar pary wodnej. Należy jednak pamiętać aby folia ułożona była tą warstwą do wewnątrz. Folie z warstwą antykondensacyjną są niskoparoprzepuszczalne.
- z warstwą poliestru – są to folie dwuwarstwowe, wykonane z polietylenu i poliestru. Dzięki temu są bardzo odporne na działanie promieni UV. Folie z warstwą poliestru są wysokoparoprzepuszczalne (3000 g/m²/24h).
- z włókniny – zbudowane są z kilku warstw. Trójwarstwowe mają dwie zewnętrzne warstwy z włókniny polipropylenowej, a środkową z polietylenu lub polipropylenu. Mogą mieć także dodatkową warstwę z siatki polietylenowej. Folie z włókniny są wysokoparoprzepuszczalne (1000g/m²/24h).
- bardzo słabe
- słabe
- średnie
- dobre
- bardzo dobre
Komentarze (0)