Płyty gipsowo-kartonowe i gipsowo-włóknowe to wygodny i niedrogi sposób na wykończenie poddasza użytkowego w nowo wybudowanym domu, jak i do adaptacji poddasza na cele użytkowe, w domu już istniejącym. Dlaczego płyty?
Pełne skosów poddasze jest trudne do wykończenia. Całości praktycznie nie da się otynkować, a jeśli ktoś by się na to uparł, zajęłoby mu to wiele pracy i wysiłku. Pozostaje otynkowanie ścian i obicie wewnętrznej strony konstrukcji dachowej płytami lub drewnem. Płyty przewyższają drewno tym, że są od niego tańsze i ze względu na swe duże wymiary – szybsze oraz prostsze w montażu. Najważniejsze jest jednak to, że w przeciwieństwie do drewna są niepalne. Płyty g-k i g-w można pomalować lub okleić tapetą. Pasują do wnętrz urządzonych w każdym stylu.
Potrzebne materiały
Płyty – do wykańczania poddasza używa się płyt gipsowo-kartonowych (g-k) lub gipsowo-włóknowych (g-w). Te pierwsze zrobione są z gipsu i oklejone z obydwu stron kartonem. Mimo, że nie jest to prawnie wymagane, do wykańczania poddasza wskazane jest użycie płyt o podwyższonej odporności na ogień (płyty GKF- oznaczone czerwonym kolorem lub czerwonymi napisami). Ich gipsowy rdzeń jest wzmocniony siatką z włókna szklanego. Płyty takie powinny mieś grubość minimum 15 mm a najlepiej jak zostaną ułożone dwie warstwy płyt gr. 12,5 mm. Płyty g-w są mieszanką gipsu i włókien celulozowych. Są droższe od g-k, ale za to odporniejsze na uszkodzenie. Mają wystarczającą odporność ogniową, by stosować je na poddaszach. Płyty można przycinać na dowolny wymiar za pomocą noża.
Wełna mineralna – to materiał termoizolacyjny z włókien pochodzenia skalnego. Na poddasza używana jest wełna w postaci miękkich płyt lub mat. Wełna dobrze izoluje przed utratą ciepła z ogrzewanych pomieszczeń i jest niepalna. Izoluje też pomieszczenia znajdujące się na poddaszu przed hałasem. Grubość ocieplenia powinna wynosić około 20-25 cm. Wełnę można układać kilkoma warstwami. Można ją też przycinać na wymiar, pamiętając przy tym o założeniu rękawic, maseczki i okularów ochronnych.
Folia paroizolacyjna – czyli folia hamująca przepływ pary wodnej zwany dyfuzją. To dzięki niej para, która z jakichś powodów nie ulotni się szczelinami wentylacyjnymi z pod pokrycia dachowego, nie będzie się skraplać na płytach - tylko na jej wewnętrznej stronie. Folia powinna mieć grubość 0,2 mm.
Profile CD (C) – to podłużne listwy ze stali ocynkowanej, tworzące po zmontowaniu stelaż, do którego przykręca się płyty. Mają one szerokość 4,8 cm. Profile można ciąć nożycami do blachy.
Profile UD (U) – nazwane są tak ponieważ w przekroju maja kształt litery U. Ich szerokość wynosi 3 cm
Wieszaki – to uchwyty ze stali ocynkowanej do których zaczepia się profile CD. Do tego samego celu można używać również uchwytów ES.
Taśmy izolacyjne i dylatacyjne – taśmy izolacyjne mają tłumić drgania na linii styku ścian i stelażu do którego będą mocowane płyty. Taśmy dylatacyjne umieszcza się zaś między ścianami a płytami. Mają one niwelować minimalne ruchy płyt i dzięki temu na ich połączeniach nie pojawią się pęknięcia.
Oraz... – wkręty nierdzewne samonawiercające, blachowkręty, wkręty do płyt gipsowo-kartonowych, wkręty do betonu wraz z plastikowymi kołkami, taśma dwustronnie przylepna.
System – wygodny i bezpieczny
Wszyscy producenci płyt gipsowych mają opracowane systemy zabudowy poddaszy. W ich skład wchodzą odpowiedniego rodzaju płyty, profile, wszelkie dodatkowe elementy montażowe oraz siatki i masy szpachlowe do spoinowania połączeń między płytami. Stosując system mamy pewność, że elementy będą do siebie pasowały. Nie będziemy też musieli głowić się jakie profile, jakie płyty lub jakie wkręty kupić, gdyż o właściwy dobór materiałów zatroszczyli się twórcy systemu. Dodatkowo dostaniemy od producenta dokładną instrukcję montażu. Wybierając system warto sprawdzić, czy dana firma ma dla niego Aprobatę Techniczną wydaną przez Instytut Techniki Budowlanej. Po zakupie systemu wystarczy nabyć wełnę mineralną i folię paroizolacyjną.
- bardzo słabe
- słabe
- średnie
- dobre
- bardzo dobre
Komentarze (0)