Rola kominów i instalacji spalinowych jest często niedoceniana. Niedoceniany jest ich wpływ na prawidłowe działanie urządzeń grzewczych, a co najistotniejsze na bezpieczeństwo użytkowników.
Źle zaprojektowane, wykonane z niewłaściwych materiałów lub nieremontowane kominy są przyczyną nieszczęść i tragedii. Co roku wielu użytkowników ulega zatruciom tlenkiem węgla, a straty spowodowane pożarami budynków szacowane są w dziesiątkach milionów złotych. Nagminne jest użytkowanie kominów bez odbiorów kominiarskich i lekceważenie obowiązku okresowych przeglądów i czyszczenia tych instalacji, lub samowolne dokonywane zmian i przeróbek.
Kominy i instalacje spalinowe muszą być odporne nie tylko na działanie produktów spalania, często wilgotnych i chemicznie agresywnych, lecz również zachowywać bezwzględną szczelność gazową (nadciśnieniową lub podciśnieniową), mieć możliwość dostosowania parametrów pracy do zmieniającej się wydajności kotła (np. przy modulowanych palnikach urządzeń grzewczych) oraz charakteryzować się wysoką
trwałością i spełniać warunki zabudowy.
Właściwie zaprojektowane i wykonane instalacje spalinowe mogą przynosić dodatkowy wymierny zysk energetyczny, np. przez podgrzanie powietrza spalania dostarczanego do kotła w systemie WSPS czy odzyskiwanie ciepła zawartego w spalinach w specjalnie skonstruowanych wymiennikach.
Krajowe przepisy umieszczają komin (gotowy, zmontowany system kominowy, a także jego eksploatacja) wśród elementów budowlanych podlegających szczególnemu nadzorowi.
Charakterystyka
Systemy kominowe i spalinowe można sklasyfikować według różnych kryteriów (np. konstrukcyjnych, według osiąganych parametrów czy przeznaczenia). Właściwy dobór komina zaczynamy zawsze od sklasyfikowania podłączonych do nich urządzeń grzewczych. I tak, na przykładzie gazowych urządzeń grzewczych można przeanalizować rozwiązania konstrukcyjne kominów wewnętrznych.
Gazowe urządzenia grzewcze sklasyfikowane są w trzech grupach (typ: A, B, C) ze względu na sposób odprowadzania spalin i doprowadzania powietrza. Typ A to urządzenia energetyczne o małej mocy, gdzie nie deklaruje się określonych systemów kominowych. Typ B to urządzenia grzewcze, gdzie powietrze pobierane jest z pomieszczenia, w którym są zamontowane, a spaliny odprowadzane poprzez indywidualne systemy kominowe, natomiast typ C to kotły z zamkniętą komorą spalania, które samoczynnie poprzez niezależny kanał pobierają powietrze niezbędne do spalania bezpośrednio z atmosfery, a produkty spalania usuwane są odrębnymi przewodami spalinowymi.
Duża różnorodność rozwiązań umożliwia dobór i dostosowanie systemów kominowych w każdym przypadku zabudowy i do każdego urządzenia grzewczego. W trakcie doboru systemu kominowego należy jeszcze uwzględnić następujące kryteria:
1. Ciśnienie:
- kominy pracujące w podciśnieniu,
- kominy pracujące w nadciśnieniu (kominy pracujące w nadciśnieniu potocznie zwane
są nadciśnieniowymi instalacjami spalinowymi);
2. Kondensacja skroplin grupuje kominy ze względu na warunki pracy:
- kominy na spaliny suche,
- kominy na spaliny mokre,
(kryterium to jest związane z temperaturą spalin. W przypadku gdy temperatura spalin
w dowolnym odcinku komina spada poniżej 52°C, można liczyć się z powstawaniem w nim kondensacji pary wodnej spalin);
3. Temperatura pracy:
- kominy niskotemperaturowe do temperatury 250°C (gaz, olej opałowy),
- kominy średniotemperaturowe (gaz, olej opałowy, kotły węglowe retortowe),
- kominy wysokotemperaturowe temperatura pracy 450-650°C (kominki, piece węglowe
i na drewno tradycyjne);
4. Odporność na pożar sadzy:
- kominy nieodporne na pożar sadzy,
- kominy odporne na pożar sadzy,
5. Konstrukcja:
- wkłady kominowe (wkładane do istniejących kominów lub obudów),
- kominy izolowane – zewnętrzne lub wewnętrzne,
- kominy wolno stojące (przemysłowe),
- instalacje spalinowe SPS i powietrzno-spalinowe WSPS (rura w rurze).
- bardzo słabe
- słabe
- średnie
- dobre
- bardzo dobre
Komentarze (0)