Głębokość osadzenia powinna być określona w projekcie technicznym budynku. Według ogólnych zaleceń, w ścianach jednowarstwowych okna należy montować w połowie grubości muru, w ścianach dwuwarstwowych – jak najbliżej zewnętrznej krawędzi, a w trójwarstwowych w płaszczyźnie ocieplenia. Ma to zapobiegać powstawaniu mostków termicznych i zapewniać izolacyjność cieplną okien. Okna najlepiej montować od wiosny do jesieni, bowiem podczas montażu temperatura wewnętrznej strony ościeża nie powinna spaść poniżej tzw. punktu rosy, czyli +10ºC, co gwarantuje, że w murze nie dojdzie do kondensacji pary wodnej, a tym samym zawilgocenia. Zgodnie z wymiarowaniem, od dołu okna należy zostawić luz ok. 3,5 cm na podokienniki, a próg ościeżnicy powinien zostać oparty na klockach lub belce węższych od ościeża, co gwarantuje przestrzeń dla warstwy izolacji. W przypadku ościeża z węgarem (występ w murze) należy zostawić ok. 10-milimetrową przerwę między oknem a węgarem na warstwę izolacyjną.
Po ustawieniu i wypoziomowaniu okno jest blokowane klinami. Aby się nie odkształcało, kliny powinny być umieszczone jedynie przy narożach i słupkach, ewentualnie ślemionach (poprzeczkach) – w przypadku okien w stylu retro.
Mocowanie okien
Prawidłowo zamontowane okno jest trwale powiązane ze ścianą za pomocą kotew lub dybli. Zdarzające się – choć rzadko – próby montażu jedynie na piance są błędem, który powinien skłonić nabywcę do natychmiastowego żądania zmiany ekipy wykonawczej lub rezygnacji z usługi. Podczas prac warto zwrócić ponadto uwagę, czy elementy mocujące okno do muru są zabezpieczone przed korozją (brak powłok antykorozyjnych może skutkować powstawaniem przebarwień na tynku wokół okna). Po zakotwieniu okna warto obejrzeć elementy mocujące – nie powinny występować żadne zmiany kształtu kotew, czy dybli w stosunku do ich wersji nieosadzonych w ścianach. Odkształcenie kotew oznacza, że zostały zbyt rozgięte wskutek złego wymiarowania, a efektem będzie wypaczanie okien. Dla przyszłej funkcjonalności okna istotne jest również położenie punktów montażu mocowań: odległość między kotwami nie powinna być większa niż 80 cm dla okien drewnianych i 70 cm dla okien PVC, a także muszą być odsunięte od naroży, słupków lub ślemion o 10-15 cm. Po zakotwieniu okna, przed nałożeniem pianki montażowej, ościeża powinny zostać spryskane wodą celem lepszego przylegania materiału.
Prawidłowe uszczelnienie okien
Uszczelnienie między oknem a ścianą powinno być trwałe, odporne na wilgoć i zapewniać izolację akustyczną. Niedopuszczalne jest, często praktykowane, wyrównanie warstwy pianki montażowej i pozostawienie jej bez izolacji. Po wycięciu nadmiaru piany szczelina powinna zostać zabezpieczona silikonem lub izolacyjną mieszanką tynkarską. Okna należy uszczelnić od wewnątrz i od zewnątrz. Styk okna z parapetem powinien zostać uszczelniony kitem silikonowym.
Wykończenie tynkarskie
Najczęściej popełnianym błędem podczas prac wieńczących montaż okien jest stosowanie zwykłych zapraw tynkarskich, które nie dają gwarancji prawidłowej pracy powłoki podczas zmian temperatury. Wykończenia tynkarskie wokół okien należy wykonywać zaprawami elastycznymi, o podwyższonej przyczepności i zwiększonej odporności na wilgoć oraz mróz. Przed tynkowaniem ościeży warto ponadto osłonić okna folią, co zapobiega ich zabrudzeniu.
- bardzo słabe
- słabe
- średnie
- dobre
- bardzo dobre
- 1
- 2
Komentarze (0)