Blacha dachowa a instalacje odgromowe

4
Pokrycie dachowe z blachodachówki
Pokrycie dachowe z blachy można wykorzystać jako element instalacji odgromowej.

Projektując system odgromowy można wykorzystać istniejące metalowe elementy budynku  jako elementy instalacji odgromowej. Metalowe pokrycia dachowe, przy zachowaniu pewnych warunków, mogą służyć jako tzw. zwody naturalne.

Blacha jako zwód naturalny

Zadaniem zwodów jest przejęcie prądu piorunowego, który następnie jest odprowadzany do ziemi. Zwody można podzielić na naturalne i sztuczne. Zwody naturalne to przewodzące elementy konstrukcyjne budynku, w tym dachu: pokrycia, obróbki blacharskie i inne elementy metalowe. Zwody sztuczne to metalowe przewody zastosowane tylko w celu ochrony odgromowej.
Jako zwody naturalne poziome można zastosować metalowe pokrycia dachowe: blachy płaskie, blachy trapezowe, elementy małoformatowe, profile faliste, blachodachówka.
Jako zwody naturalne poziome szczególnie dobrze sprawdzają się metalowe pokrycia dachowe: blachy płaskie, blachy trapezowe, elementy małoformatowe, profile faliste, blachodachówka.

Występuje jednak kilka warunków, które trzeba spełnić, by pokrycie z blachy służyło jako zwód. Określa je norma PN-EN 62305:

  • ciągłość elektryczna pomiędzy różnymi częściami została zabezpieczona w sposób trwały (np. za pomocą lutowania mosiądzem, spawania, zszywania, skręcania śrubami, łączenia na sworznie itp.),
  •  pod powierzchnią pokrycia dachowego nie występuje warstwa materiału łatwopalnego,
  • metalowe elementy nie są pokryte materiałem izolacyjnym (nie są uważane za pokrycie izolacyjne warstwy: farby ochronnej oraz asfaltu - do grubości 1 mm, folii PCV o grubości 0,5 mm),
  • warstwa metalu ma grubość nie mniejszą od wartości t2 podanych w tabeli w przypadku, gdy dopuszczalna jest perforacja pokrycia dachowego.

Dowiedz się więcej o: Budowie i zastosowaniu instalacji odgromowej

 Minimalne grubości blach stosowanych do odprowadzenia prądu piorunowego

materiał grubość t1
[mm]
grubość t2
[mm]
ołów - 2,0
stal nierdzewna ocynkowana 4 0,5
tytan 4 0,5
miedź 5 0,5
aluminium 7 0,65
cynk - 0,75
Grubość t1 - w miejscu wpłynięcia prądu piorunowego wystąpi jedynie wzrost temperatury blachy
Grubość t2 - istnieje możliwość wytopienia otworu w blasze w punkcie wpłynięcia prądu piorunowego

Problemy

Tyle norma. W praktyce mogą się jednak pojawić problemy, i to przez normę przewidziane. Zwróćmy uwagę na grubości t1 i t2 oraz ostatni podpunkt warunków. Wynika z niego jasno, że przy grubości blachy stalowej nierdzewnej ocynkowanej wynoszącej 0,5 mm należy się liczyć z tym, że dojdzie do uszkodzenia pokrycia dachowego na skutek wyładowania pioruna. Krótko mówiąc – w blasze powstanie dziura. Zgodnie z normą, inwestor decydując się na blachę grubości 0,5 mm (czyli powszechnie stosowaną na pokrycia) akceptuje taką możliwość. Natomiast żeby tego uniknąć – należałoby zastosować blachę o grubości 4 mm (!). W jej przypadku dojdzie tylko do wzrostu temperatury.
Inną możliwością jest zastosowanie układu zwodów poziomych lub pionowych połączonych z siecią przewodów odprowadzających i metalowym pokryciem dachu. Zwody powinny tworzyć chronioną przestrzeń nad pokryciem i przejmować prądy bezpośrednich wyładowań. Takie rozwiązanie ogranicza ryzyko uszkodzenia pokrycia.
W zastosowaniu pokrycia z blachy jako zwodu, problematyczne może być też „zapewnienie ciągłości elektrycznej” w zależności od sposobu montażu pokrycia oraz elementów dodatkowych.
Metalowe pokrycie dachu musi być połączone z przewodami odprowadzającymi. Średnie odległości przewodów zależą od poziomu ochrony urządzenia piorunochronnego i wynoszą odpowiednio: dla klasy I - 10m, dla klasy II - 15m; dla klasy III - 20m i dla klasy IV - 25m. Na zdjęciach  przykłady wykonania takich połączeń.

 

Oceń artykuł
4,44 / 9 głosów
Co sądzisz na ten temat
Zaloguj się i dodaj swój komentarz

Autor: Joanna Ryńska, Katarzyna Laszczak

Polecamy Ci również

Zobacz także