Dobry dach cynkowo-tytanowy


Połączenia wzdłużne

Wyróżnia się dwa sposoby połączeń wzdłużnych - na rąbek stojący (kątowy lub podwójny) oraz system listwowy.
rąbki umożliwiające połączenia poprzeczne
Rąbki stojące to połączenie powszechnie stosowane przy wykonywaniu metalowych pokryć dachowych z blach płaskich. System ten można stosować niezależnie od rozwiązania architektonicznego. Aby osiągnąć wysoką jakość wykonania tego połączenia, stosuje się specjalne maszyny profilujące i zaginające rozwiązania rąbka stojącego(do kształtowania profili i zaginania rąbków). Poprzez takie profilowanie i zamykanie osiąga się równomierną technicznie i optycznie jakość wykonania połączeń wzdłużnych, niemożliwą wcześniej do osiągnięcia przy zastosowaniu metod ręcznych. 


Haftki

Aby systemy łączenia wzdłużnego były wykonane poprawnie, wymagają one mocowania za pomocą haftek stałych i przesuwnych. Haftki muszą być wykonane z tytancynku, ewentualnie ze stali nierdzewnej (jak powiedziano wcześniej, niedopuszczalnym błędem jest zastosowanie haftek z miedzi). Haftki powinny być rozmieszczone z uwzględnieniem nachylenia dachu, położenia przeniknięć oraz długości płatów (odległości między nimi powinny od 15 do maksymalnie 50 cm).
Haftki przesuwne trzeba zastosować, jeśli płaty są dłuższe niż 3 m. ze względu na rozszerzalność termiczną blachy. Dla tytancynku współczynnik rozszerzalności cieplnej wynosi 0,22 mm/mK. Oznacza to, że blacha będzie się rozszerzać pod wpływem rosnącej temperatury, szczególnie przy kalenicy i okapie. Haftki przesuwne mają za zadanie przejąć (skompensować) ruchy cieplne blachy.

rozmieszczenie połączeń stałych zależnie od nachylenia dachuhaftki - wygląd i wymiary

 
Systemy listwowe stosuje się do wykonywania dachów i częściowo fasad. Cechą charakterystyczną jest przyłączanie odgiętych płatów do specjalnej listwy drewnianej. Najczęściej stosowanymi systemami listowymi są:
  • system niemiecki, w którym minimalny przekrój listwy wynosi 40x40mm. Uchwyt pasmowy o szerokości co najmniej 100 mm mocuje się na górnej stronie listwy za pomocą czterech gwoździ. Boczne odgięcia powinny być wykonane pod kątem 90° i wystawać 15 do 20 mm poza listwę.systemy listwowe przy połączeniu blach
  • system belgijski, w którym uchwyt pasmowy o szerokości 40 - 50 mm przytrzymywany jest za pomocą listwy. Boczne odgięcia płatów nie posiadają dodatkowych zagięć, dlatego system belgijski ograniczony jest do dachów o nachyleniu do 80°. Przy nachyleniach większych woda może być wciskana pod pokrywę listwy.

Lutowanie

Lutowanie jest polecanym sposobem łączenia blach. Ze względu na stabilność tytancynku poprawnie wykonane połączenia lutowane osiągają prawie tak wysoką wytrzymałość jak sam materiał.
Należy używać lutowia miękkiego cynowo-ołowiowego (zawartość cyny powinna wynosić minimum 30%, przy bardzo niskiej zawartości antymonu). Jako topniki należy stosować materiały, które zapewnią oczyszczenie powierzchni metalowej, optymalną zwilżalność i trwałość (chlorek cynku; chlorek cynku z chlorkiem amonu; kalafonia). Do lutowania stosuje się palnik propanowo-powietrzny o możliwie dużej powierzchni styku kolby.
 
Muzeum Zamkowe w Pszczyniebudynek biurowy w Katowicach

Wentylacja

Poprawną wentylację dachu cynkowo-tytanowego zapewniają dwa czynniki: odpowiednia wysokość szczeliny wentylacyjnej oraz wystarczająca powierzchnia otworów doprowadzających i odprowadzających powietrze wentylujące. Otwory doprowadzające powinny być umieszczone jak najniżej (w pobliżu okapu), a odprowadzające jak najwyżej (w okolicy kalenicy). Minimalny wymiar otworów doprowadzających wynosi 1/500 powierzchni dachu, a odprowadzających 1/400 powierzchni dachu. Ostatecznie, powierzchnia, ilość i rozmieszczenie otworów zależy od astępujących czynników:
  • rodzaj i przeznaczenie budynku;
  • ilość powstającej pary wodnej i częstotliwość jej tworzenia;
  • kształt i nachylenie połaci dachowej;
  • wymiar dachu (długość wentylowanego odcinka);
  • wysokość przestrzeni powietrznej (dla dachów o nachyleniu połaci od 3° do 20° wynosi co najmniej 10 cm, a dla dachów o nachyleniu połaci powyżej 20° - co najmniej 5 cm);
  • położenie budynku wobec przeważającego kierunku wiatru.
Oceń artykuł
4,17 / 6 głosów
Co sądzisz na ten temat
Zaloguj się i skomentuj pierwszy

Autor: Joanna Ryńska

Źródło: ZM Silesia

Polecamy Ci również

Zobacz także