Izolacje przewodów kominowych

Izolacje przewodów kominowych

Podyktowane ochroną środowiska naturalnego oraz względami ekonomicznymi przejście z paliw stałych (węgiel, koks) na rzecz paliw gazowych i płynnych spowodowało problemy dostosowania kominów do nowych urządzeń grzewczych i nowych warunków pracy. W przypadku wznoszenia nowych obiektów zastosowanie znajdują nowe materiały konstrukcyjne i  systemy kominowe z ceramiki i stali kwasoodpornej.  Systemy kominowe ceramiczne stosuje się głównie w obiektach nowo budowanych lub modernizowanych.  Kominy jednomateriałowe wykonuje się z cegły lub bloczków z lekkiego betonu, z cegły z warstwą izolacji cieplnej oraz z betonowych prefabrykatów warstwowych.

W kominach jednomateriałowych z cegły trudno utrzymać podciśnienie i nie dopuścić do kondensacji wilgoci ze spalin. Kominy stalowe konstruowane są ze specjalnych stali stopowych. Systemy stalowe mogą być wykorzystywane przy modernizacji ogrzewania jako zabezpieczenie przed destrukcyjnym działaniem spalin pochodzących z kominów murowanych z cegły (tzw. wkład kominowy), jako wielopowłokowe systemy kominowe prowadzone wewnątrz i na zewnątrz budynku i kominy wolnostojące. Wielopowłokową konstrukcję tworzy powłoka wewnętrzna, z wysokogatunkowej stali, odporna na działanie spalin, warstwa wewnętrzna izolacyjna i płaszcz zewnętrzny osłonowy. Wielopowłokowe systemy kominowe mają zastosowanie przy modernizacji ogrzewania w obiektach, w których nie ma kominów do odprowadzenia spalin, w obiektach przemysłowych, handlowych i wszędzie tam, gdzie budowa kominów nie ma ekonomicznego uzasadnienia. Modernizacji kominów starszych dokonuje się poprzez stosowanie specjalnych wkładek ceramicznych bądź stalowych.
Powodzenie przedsięwzięcia warunkuje odpowiedni stan techniczny istniejącego komina. Jego średnica i kształt muszą umożliwiać wprowadzenie elementów nowego komina i gwarantować całkowite odprowadzenie spalin na zewnątrz.  Przy znacznym zwiększeniu mocy urządzenia grzewczego dostosowanie starego komina do nowych warunków może być niewykonalne. Do kominów wyposażonych w przewody spalinowe wykonanych ze stali kwasoodpornych można podłączać urządzenia grzewcze na olej opałowy i gaz.

Po zabudowie przewodu spalinowego w kominie ceramicznym zmniejsza się jego przekrój. Taki komin należy oznakować tabliczką o wymiarach 50×100 mm z informacją: Zmniejszenie przekroju zgodnie z § 176 pkt. 4 Rozporządzenia Min. Gosp. Przestrzennej i Budownictwa z dn. 14.12.1994 (Dz.U. nr 10 z dn. 8.02.1995 poz. 46) - tylko dla paliw olejowych i gazowych.

Stal kwasoodporna - nierdzewna „wytwarza” warstwę pasywacyjną, czyli powierzchniową warstwę chroniącą przed działaniem warunków zewnętrznych. Warstwy takie tworzą się dzięki dodawaniu do surówki hutniczej pierwiastków stopowych, głównie chromu, przez co stal uzyskuje właściwą odporność na korozję.  
Stal kwasoodporna nie zapewnia całkowitej odporności na wszystkie związki chemiczne. Jeżeli w pomieszczeniu, z którego czerpane jest powietrze do spalania, znajdują się związki chloru, bromu czy fluoru, to w spalinach i ich skroplinach mogą tworzyć się związki niszczące warstwy ochronne stali. Szkodliwe może być także oddziaływanie świeżej zaprawy cementowej zawierającej znaczne ilości związków chloru.

Producenci stosują do produkcji elementów kominowych specjalistyczne urządzenia i technologie (spawanie i zgrzewanie rur oraz poszczególnych elementów metodą WIG lub laserem, prowadzone w osłonach gazowych oraz cięcie i tłoczenie materiałów narzędziami, które nie powodują uszkodzeń materiału) gwarantujące zachowanie reżimu technologicznego, dla uzyskania jednorodnego chemicznie i niezmienionego fizycznie produktu.

Kominy ze stali kwasoodpornych stały się powszechnie stosowanym rozwiązaniem. Zadecydowała o tym odporność na działanie wysokich temperatur, zróżnicowanych i agresywnych składników gazów spalinowych oraz na kondensację wody zawartej w produktach spalania. Odmienne warunki pracy kominów dymowych (paliwa stałe) od spalinowych (gaz lub olej) wymagają doboru odpowiednich gatunków stali.  
W instalacjach spalinowych najważniejsza jest ochrona przed dużą ilością agresywnego kondensatu oraz działaniem podwyższonej temperatury. Na takie warunki odporne są tylko dwa gatunki stali kwasoodpornych: wg PN 00H17N14M2 (wg DIN 14404) oraz H17N14M2 T (wg DIN 14571). Taka stal można także wykorzystać do wykonywania kominów na paliwo stałe pod warunkiem, że w kotłach nie będą spalane odpady.
Do budowy kominów dymowych charakteryzujących się stałą, wysoką temperaturą pracy  (mniejszą ilością skroplin) i silnie zanieczyszczonymi paliwami, zaleca się stosowanie stali żaroodpornej w gatunku wg DIN 14828.

Zgodnie z opinią IGNiG minimalna grubość elementów kominowych nie może być niższa niż 0,6 mm w przypadku kominów odprowadzających spaliny z urządzeń gazowych i olejowych oraz  od 0,8 do 1,0 mm - w zależności od temperatur spalin - dla kominów dymowych.

Oceń artykuł
4,00 / 4 głosów
Co sądzisz na ten temat
Zaloguj się i skomentuj pierwszy
Polecamy Ci również

Zobacz także