Analizy kosztów ogrzewania wykazują jednoznacznie, że warto solidnie ocieplać wszystkie przegrody budynku. Należy izolować nie tylko po to, aby spełnić minimalny standard cieplny przegród, ale przede wszystkim po to, by oszczędzić na kosztach ogrzewania. W domach jednorodzinnych straty ciepła przez połacie dachowe sięgają nawet 25% wszystkich strat ciepła. Tak wysokie straty są głównym powodem, dla którego należy zadbać o energooszczędne ocieplenie dachu. Warto o tym pamiętać na etapie budowy, ocieplania i remontu domu.
Ocieplenie dachu wełną - dwa poprawne rozwiązania
Ze względu na sposób odprowadzania pary wodnej na zewnątrz wyróżniamy dwa typy poddasza: poddasze typu nieszczelnego i szczelnego dla pary wodnej.
- Połać dachowa typu nieszczelnego dla pary wodnej występuje przy stosowaniu na krokwiach wiatroizolacji o wysokiej paroprzepuszczalności (>600–800 g/m²/dobę lub parametr SD < 0,03 m ). Para wodna z pomieszczeń suchych poddasza przenika przez paroprzepuszczalne warstwy połaci do szczeliny wentylacyjnej o grubości 2–3 cm między wiatroizolacją (membraną) a pokryciem dachowym, ułożonym na łatach i kontrłatach, a stąd przez otwory wywiewne w kalenicy do atmosfery. Zaleca się, aby ocieplenie miało grubość o 1–2 cm mniejszą niż wysokość krokwi – w ten sposób zapobiegniemy wypychaniu wiatroizolacji w kierunku szczeliny wentylacyjnej.
- Połać dachowa typu szczelnego dla pary wodnej występuje przy stosowaniu na krokwiach pełnego deskowania z papą albo wiatroizolacji jako folii wstępnego krycia (FWK) o niskiej paroprzepuszczalności (<600 g/m²/dobę). Należy zawsze pamiętać o drożnej szczelinie wentylacyjnej o grubości 3–6 cm między deskowaniem pełnym lub folią wstępnego krycia a ociepleniem (grubość szczeliny zależna jest od długości pchania pary wodnej w szczelinie. Zależność tą można przedstawić w prostym stosunku każdy 1 m - > 1 cm szczeliny).
Drożna szczelina wentylacyjna zapewni wentylację połaci i odprowadzenie nadmiaru wilgoci na zewnątrz, dlatego też należy zrobić wloty powietrza do szczeliny (okap, podbitka) i wyloty (kalenica, kratki wentylacyjne w ścianach szczytowych). Ocieplenie powinno mieć stabilną grubość i zabezpieczenie od strony szczeliny, np. rusztem ze sznurka - dzięki temu nie nastąpi przypadkowe zapchanie szczeliny wentylacyjnej przy montażu izolacji. Grubość ocieplenia powinna stanowić różnicę miedzy wysokością krokwi, a grubością szczeliny wentylacyjnej.
![Połać nieszczelna dla pary wodnej, czyli taka, w której zastosowano wysokoparorzepuszczalną folię dachową.](https://d-pt.ppstatic.pl/k/r/1/2e/90/628f2d25cebc1_p.jpg?1653550373)
![Dach, w którym zastosowano folię o niskiej paroprzepuszczalności wymaga pozostawienia szczeliny wentylacyjnej między ociepleniem, a folią.](https://d-pt.ppstatic.pl/k/r/1/27/89/628f2d261b9e2_p.jpg?1653550374)
Energooszczędne ocieplenie poddasza użytkowego
Zalecana grubość ocieplenia dachu (w przypadku wełny mineralnej) wynosi min. 30-35 cm. Między innymi dlatego stosuje się dwie warstwy izolacji: między krokwiami i pod nimi. Zastosowanie dwóch warstw wełny mineralnej minimalizuje tworzenie się liniowych mostków termicznych poprzez krokwie, zapewnia także szczelności izolacji.
Dokładność montażu (szczelność na stykach płyt) uzyskuje się przez dociskanie ich do siebie, wykorzystując sprężystość skalnej wełny mineralnej. W ten sposób eliminuje się mostki termiczne na stykach płyt. Szczególną uwagę należy zwrócić na narożniki i załamania dachu oraz połączenia ścian ze skosami połaciowymi dachu. Ocieplenie poddasza powinno się w sposób ciągły łączyć z ociepleniem ścian (styk przy murłacie) i stropu nad poddaszem.
Ocieplenie dachu - układanie wełny mineralnej krok po kroku
Ocieplenie poddasza można układać o każdej porze roku. Pierwszą warstwę ocieplenia dachu, np. z wielkowymiarowych płyt wełny mineralnej grubości 10–20 cm układa się między drewnianymi elementami konstrukcji dachu. Z odcinków o długości do 6 m docina się kawałki o 1,5-2 cm szersze od odległości w świetle między krokwiami. Taki naddatek i sprężystość skalnej wełny pozwalają na wykorzystanie sił tarcia i samodzielne utrzymywanie się tak dociętego ocieplenia między nimi.
Ocieplenie połaci poddasza jedynie między krokwiami to za mało, aby uzyskać energooszczędne poddasze. Dlatego stosuje się drugą warstwę ocieplenia o grubości równej różnicy między łączną grubością energooszczędnego ocieplenia, a grubością pierwszej warstwy izolacji. Drugą warstwę ocieplenia, układa się między spodem krokwi a okładzinami poddasza, np. płytami gipsowo-kartonowymi lub boazerią. Ruszt stalowy (np. z profili typu U) odsuwa się poniżej spodu krokwi najczęściej o 5–15 cm, stosując wieszaki stalowe lub klocki drewniane.
Druga warstwa ocieplenia ułożona pod krokwiami eliminuje podłużne mostki termiczne, jakimi są krokwie, jętki czy kleszcze drewnianej więźby dachowej. Dodatkowo ich obudowanie z trzech stron niepalną wełną skalną zabezpiecza je przed oddziaływaniem ognia. Dzięki swojej masie izolacje o odpowiedniej grubości znakomicie pochłaniają hałas wywołany padającym na blaszane pokrycie deszczem lub gradem.
![emisja bez ograniczeń wiekowych](https://s-nsk.ppstatic.pl/assets/nsk/v1.210.1/images/video_restrictions/0.webp)
Czy warto kupować dzisiaj mieszkanie?
Dołącz do nas na Facebooku!
Publikujemy najciekawsze artykuły, wydarzenia i konkursy. Jesteśmy tam gdzie nasi czytelnicy!
Kontakt z redakcją
Byłeś świadkiem ważnego zdarzenia? Widziałeś coś interesującego? Zrobiłeś ciekawe zdjęcie lub wideo?