Papy dachowe

Papy dachowe

Producenci pap wprowadzają na rynek coraz to nowsze, ulepszone ich rodzaje, najczęściej o specjalistycznym zastosowaniu. Warto zatem poznać rodzaje pap, podstawowe ich właściwości, a także sposoby układania.

nowoczesna papa dachowaDlaczego warto wybrać papę

Jest to materiał przede wszystkim lekki i łatwy do ułożenia. Nadaje się do stosowania na dachach o różnych kształtach, nawet najbardziej skomplikowanych architektonicznie. Jest niezastąpiony na dachach płaskich i o niewielkim kącie nachylenia. Przeznaczony jest także na dachy zielone – producenci wprowadzili specjalne papy, odporne na przerost korzeni roślin, które nawet po wieloletniej eksploatacji nie ulegają uszkodzeniu. Ponadto papy mogą być stosowane pod każdego rodzaju materiał pokryciowy lub jako pokrycie tymczasowe (papa ułożona na pełne deskowanie może pozostać na dłużej bez pokrycia). Można też tworzyć z nich wielowarstwowe powłoki. Papy są poza tym trwałe i odporne na warunki klimatyczne, jak również wygodne w czasie robót dekarskich – forma rolki pozwala na przycinanie i łączenie poszczególnych fragmentów w zależności od potrzeb, z łatwością można je też wywijać przy wszelkiego rodzaju obróbkach.

Z czego zbudowana jest papa

Aby poznać właściwości papy, warto wiedzieć, jakie cechy mają jej poszczególne części składowe. Budowa papy jest kilkuwarstwowa. Patrząc na przekrój papy wygląda ona następująco (od dołu): warstwa folii z tworzywa sztucznego, czasem też posypka mineralna lub talk; masa powłokowa (asfalt); warstwa osnowy nośnej; masa powłokowa (asfalt); warstwę wykończenia stanowi posypka mineralna.

Folia
Jest to folia antyadhezyjna, którą zdejmuje się podczas układania papy. Zapobiega sklejaniu się zrolowanej papy pod wpływem wysokiej temperatury.

Asfalt
Może być tradycyjny, nazywany też oksydowanym. Materiał ten nie jest zbyt wytrzymały na niskie i wysokie temperatury (sztywnieje w temperaturze poniżej -50C, a uplastycznia się w temperaturze wyższej niż +70°C). Papy oksydowane, bez domieszki środków poprawiających ich właściwości (np. wypełniaczy mineralnych), należą już jednak do rzadkości. Najczęściej producenci ulepszają jakość tego rodzaju pap. Ich atutem jest niska cena, a prawidłowo wykorzystane odznaczają się minimum 5 letnią trwałością.
Do produkcji pap używa się częściej, znacznie trwalszego, asfaltu modyfikowanego. Jego modyfikacja polega na dodaniu w procesie produkcji odpowiedniej ilości substancji polimerowej (elastomeru SBS lub plastomeru APP). Dzięki temu zabiegowi papy są znacznie odporniejsze na niskie i wysokie temperatury, można więc je układać nawet w porze zimowej, ponadto przez 2 godziny wytrzymują działanie temperatur rzędu 1000C. Papy z asfaltu modyfikowanego są odporne na czynniki atmosferyczne, zwłaszcza na promienie słoneczne, a także na wszelkie odkształcenia.

papa na dachuOsnowa
Jest to warstwa nośna pokrycia, inaczej nazywana też wkładką nośną, nasycona materiałem bitumicznym. Jej rodzaj znacząco wpływa na właściwości papy – zapewnia stabilność wymiarową
i odporność na uszkodzenia mechaniczne (np. rozerwanie). Producenci w opisie technicznym papy podają informację o gramaturze – określa ona wagę osnowy w gramach na metr kwadratowy. Im wartość gramatury jest większa, tym papa jest mocniejsza i bardziej szczelna.
Osnowę może stanowić tektura. Jest to materiał organiczny, a w związku z tym z czasem podlega degradacji biologicznej (butwieniu i gniciu). Tektura jest też mało odporna na wilgoć, mało elastyczna, poza tym łatwopalna, może się rozwarstwiać i źle przylegać do podłoża.
Innym rodzajem osnowy jest welon szklany, materiał wykonany z włókien szklanych, a zatem nie jest nasiąkliwy i nie ulega degradacji biologicznej. Jego istotną wadą jest natomiast kruchość. Jest także, podobnie jak osnowa z tektury, słabo rozciągliwy (poziom elastyczności tylko 2%).
Często spotykaną osnową jest tkanina szklana – bardziej wytrzymała i stabilna wymiarowo, ale jej rozciągliwość względna plasuje się na słabym poziomie 2%.
Najczęściej stosowaną, również najbardziej zaawansowaną technologicznie osnową jest włóknina poliestrowa. Jej rozciągliwość względna dochodzi do 50%, jest wytrzymała na rozerwanie, czynniki atmosferyczne, jednym słowem bardzo trwała.

Posypka mineralna

Stanowi ją najczęściej piasek kwarcowy, naturalny lub barwiony łupek, a także ceramizowany granulat bazaltowy. Jest wykończeniem powierzchni papy, najczęściej warstwy wierzchniej, ale czasem i spodniej. W papach podkładowych posypka ta jest na ogół drobnoziarnista, zaś w nawierzchniowych – gruboziarnista. Chroni ona produkt przed uszkodzeniami mechanicznymi oraz promieniowaniem UV. Posypka mineralna barwiona jest często na różne kolory, np. szary, czerwony, zielony, brązowy i czarny, jak również biały i żółty, ma więc także znaczenie estetyczne.

Zastosowanie


Ze względu na miejsce ułożenia i pełnioną funkcję, papy można podzielić na:

  • Wierzchniego krycia – stosowane jako wierzchnie warstwy pokryć wielowarstwowych oraz jednowarstwowe pokrycia dachowe. Charakteryzują je osnowy o dobrych parametrach technicznych oraz wykończenie gruboziarnistą posypką mineralną.
  • Podkładowe – stosowane jako warstwy podkładowe w różnego rodzaju pokryciach dachowych (w tym z gontów bitumicznych), a także jako izolacje przeciwwilgociowe i wodoszczelne. Przeznaczone są też do wykonywania nowych i renowacji starych pokryć dachowych w układach wielowarstwowych.
  • Izolacyjne – stosowane jako spodnie warstwy bitumicznych pokryć dachowych i wielowarstwowych izolacji wodnych.
  • Wentylacyjne –  znajdują zastosowanie, kiedy wymagana jest wentylacja podłoża (aby nie dopuścić do kondensacji pary wodnej w warstwie izolacji dachu). Są najczęściej perforowane – mają na całej powierzchni otwory o średnicy około 40 mm.

Oceń artykuł
4,50 / 6 głosów
Co sądzisz na ten temat
Zaloguj się i dodaj swój komentarz
Polecamy Ci również

Zobacz także