Porównanie kolektorów słonecznych

Porównanie kolektorów słonecznych

Kolektory słoneczne coraz częściej widuje się na dachach. Powodów jest kilka: oszczędność energii, świadomość ekologiczna, ponadto coraz bogatsza oferta producentów i bardziej atrakcyjna cena.

Kolektory słoneczne wykorzystuje się do podgrzewania wody użytkowej, wspomagania ogrzewania domu, a także podgrzewania wody w basenie. Zastosowanie układu solarnego do podgrzewania wody użytkowej wydaje się najlepszą inwestycją – kosztuje najmniej, a daje największe zyski.
W znacznym stopniu ogranicza się w ten sposób udział konwencjonalnych źródeł energii, wykorzystując energię słońca. Dzięki instalacji solarnej, od kwietnia do października, a czasami nieco dłużej, z ciepłej wody korzysta się praktycznie za darmo. Producenci kolektorów podają,
że w skali roku instalacja solarna pokrywa 60–70% zapotrzebowania na energię do podgrzania wody. Warunkiem jest w tym przypadku regularne korzystanie z ciepłej wody – układ solarny użytkowany nieregularnie (np. z przerwami tygodniowymi) może prowadzić do przeciążeń termicznych instalacji, co skutkuje obniżeniem żywotności urządzeń i awarii podzespołów.

schemat instalacji solarnej elementy systemu solarnego
Kolektory słoneczne stają się coraz popularniejsze. Inwestycja w zestaw solarny to dzisiaj wydatek rzędu kilku tysięcy złotych. Trudno jest jednak przewidzieć dokładne oszczędności i czas zwrotu kosztów tej inwestycji. Zużycie wody, ceny energii, a nawet stopień nasłonecznienia w kolejnych latach ulegają zmianom. Logiczne wydaje się, że im większe jest zapotrzebowanie na ciepłą wodę użytkową, tym większe są oszczędności i szybciej nastąpi zwrot kosztów urządzenia. Poza tym ceny zestawów solarnych spadają, w odróżnieniu do rosnących cen popularnych nośników energii, tj. gazu, prądu, węgla czy oleju opałowego. Zakłada się, że zwrot kosztów inwestycji w kolektory wynosi od kilku do kilkunastu lat, najczęściej jest to 5–7 lat.

Rodzaje kolektorów
Kolektory płaskie
Absorbują promienie słoneczne powłoką wykonaną z blachy miedzianej. Jest
to absorber pokryty warstwą absorbującą, np. czarnym chromem lub tlenkiem tytanu (rozwiązanie bardziej zaawansowane technologicznie). Do spodniej części absorbera przymocowane są miedziane kanały, w których przepływa czynnik grzewczy. Transportuje on ciepło od absorbera do spiralnego wymiennika ciepła w zbiorniku, który oddaje ciepło wodzie instalacji grzewczej. Spodnia część absorbera ma warstwę izolacji zmniejszającą straty ciepła, zaś wierzchnia pokryta jest szybą ze szkła hartowanego.

kolektor płaski kolektor próżniowy

Kolektory rurowe (próżniowe)
Zbudowane są z podwójnych, kilkunastu lub kilkudziesięciu szklanych rurek, wypełnionych próżnią, która jest świetnym izolatorem – taka budowa eliminuje straty ciepła. Czynnik grzewczy przepływa przez rurki miedziane przylutowane do absorbera znajdującego się w rurze próżniowej. Odbiór ciepła następuje bezpośrednio z absorbera. Drugi rodzaj to kolektory zbudowane z rur próżniowych, w których znajdują się ciepłowody – rurki cieplne (najnowocześniejsza technologia heat-pipe) z czynnikiem grzewczym zaczynającym przekazywać ciepło przy temp. 150C, a wrzącym przy temp. 25–270C. Gdy rurka się nagrzeje, płyn ten zaczyna parować i kieruje się do kondensatora. Zachodzi tam wymiana ciepła, w wyniku której następuje nagrzanie glikolu, krążącego w instalacji, a para skrapla się i grawitacyjne powraca na dno rurki cieplnej.

Kolektory próżniowe mają zdolność absorbowania nawet rozproszonych promieni słonecznych, są więc wydajniejsze od kolektorów płaskich (nawet do 30%), zwłaszcza w okresie jesienno-zimowym. Stosuje się je częściej do wspomagania centralnego ogrzewania. Kolektory tego typu są droższe od modeli płaskich.

Oceń artykuł
4,00 / 3 głosów
Co sądzisz na ten temat
Zaloguj się i dodaj swój komentarz
Polecamy Ci również

Zobacz także