Termoizolacja w strzępkach i granulkach

Są takie miejsca, gdzie ciężko jest się dostać by ułożyć materiał ociepleniowy. Są też przestrzenie, które niezwykle trudno jest zaizolować płytami lub matami, tak, by zachować dokładność i nie pozostawić miejsc nieosłoniętych. Receptą na tę bolączkę są materiały termoizolacyjne w postaci granulatu lub strzępków wełny.

Luźny materiał termoizolacyjny jest polecany do ocieplania stropodachów, poddaszy mieszkalnych i nieużytkowych oraz stropów drewnianych. W starych domach można nim wypełniać szczeliny w ścianach trójwarstwowych z pustką powietrzną. Korzystniejsze jest tu jednak tradycyjne docieplenie ścian od zewnątrz. Do prac izolacyjnych trzeba zatrudnić ekipę ze specjalnym urządzeniem wdmuchującym. Za jego pomocą granulkami lub strzępkami wełny wypełnia się przestrzenie, których w tradycyjny sposób nie dałoby się ocieplić. Materiał ten tworzy jednolitą izolację bezspoinową, której można nadać dowolną grubość. W przypadku takich sypkich materiałów, prace izolacyjne przeprowadza się najczęściej po zakończeniu robót budowlanych, gdy dom jest już w stanie surowym zamkniętym. Trwają one znacznie krócej niż ocieplanie metodami tradycyjnymi. W ciągu jednego dnia dwóch pracowników jest wstanie wykonać 800 m² izolacji o grubości 30 cm. Materiału nie trzeba składować na budowie, gdyż jest przywożony w dniu izolowania. Po zakończeniu pracy nie pozostają też żadne odpadki.

Granulat i strzępki wełniane
Są to luźne włókna lub granulki wełny mineralnej bądź szklanej. Granulat ma gęstość około 20-200 kg/m³, a strzępki (włókna luzem) około 100 kg/m³. Strzępki impregnowane są olejem. Dzięki temu podczas układania w powietrzu nie unosi się szkodliwy dla zdrowia pył. Izolacja z wełny ma współczynnik przenikania ciepła U wynoszący od 0,037 do 0,042. Jest też niepalna (wytrzymuje temperaturę dochodzącą do 700°C), jednak trzeba ją chronić przed wilgocią, gdyż mokra traci dużą część swoich właściwości termoizolacyjnych.

Granulat polistyrenowy
Producenci styropianu często mają w swojej ofercie granulat polistyrenowy. Jednym z jego zastosowań jest ocieplanie przestrzeni trudno dostępnych. Granulat ma izolacyjność podobną do granulatu wełnianego. Jest przy tym lżejszy. Styropianowe granulki mogą być drobne i wtedy używa się ich do docieplania ścian trójwarstwowych z pustką powietrzną lub grubsze, które najlepiej nadają się do izolowania poddaszy i stropów. Granulat styropianowy można także mieszać z zaprawami cementowymi, dzięki czemu stają się one "cieplejsze" i lżejsze. Uzyskany w ten sposób produkt nosi nazwę styrobetonu.

Perlit
Uzyskuje się go ze skał pochodzenia wulkanicznego. Wydobyty ze złoża perlit zostaje zmielony do odpowiedniej granulacji a następnie wprowadzony na kilka sekund do pieca, w którym panuje temperatura 900 - 1000 °C. Zamknięte w ziarenkach krople wody wytwarzają parę o ciśnieniu wystarczającym do rozkruszenia materiału do wielkości od kilkudziesięciu µm do kilku mm. Równolegle przebiega proces spiekania szkliwa wulkanicznego i wewnątrz ziaren perlitu tworzą się puste, nieregularne przestrzenie. Proces ten nosi nazwę ekspandacji (spęczania), a otrzymany produkt o białawej barwie - perlitu ekspandowanego. Objętość ziaren zwiększa się od 5 do 20 razy. Masa objętościowa perlitu surowego wynosi od 1,0 do 1,50 kg/dm³. Twardość 5,5 do 7,0 wg. skali Mosha. Temperatura topnienia 950 - 1300 °C. Produkt jest łamliwy i łatwo się kruszy. Perlit ekspandowany ma ciężar nasypowy luźny od 45 - 180 g/dm³. Jest w pełni ekologiczny, ponieważ nie zawiera żadnych chemicznych domieszek. Jest niepalny i odporny na działanie wszelkich substancji chemicznych. Nie ulega także korozji biologicznej. Ma współczynnik przewodzenia ciepła λ równy 0,045-0,055 W/(m·K). Perlit stosuje się m.in. do produkcji perlitobetonów, jako materiał do dociepleń dachów i stropodachów, ścian warstwowych, jako składnik tynków i zapraw ciepłochronnych, klejów budowlanych.