Idealnymi podłożami do zastosowania są: beton, cegła, kamień naturalny i sztuczny, sklejka, materiały budowlane z wypełniaczami włóknistymi, na przykład płyty cementowo-włókniste, łupek, sklejka z okleiną laminatową itp. Ważne jest, aby podłoże było stabilne, mocne, suche i czyste (wolne od pyłów i innych zanieczyszczeń) oraz w miarę równe. Czyste, gładkie i niepylące podłoża nie wymagają zagruntowania. Powierzchnie sypkie lub chłonne wymagają zagruntowania, polecany jest podkład Enke - VA 933. Sypkie i kruszące się części powierzchni należy usunąć, a następnie powierzchnię wyrównać. Przy nakładaniu Enkolitu na powierzchnię z cegły dziurawki, najpierw należy wypełnić otwory (na przykład zaprawą murarską), aby uzyskać równe podłoże dla całopowierzchniowej spoiny.Enkolitem można z powodzeniem kleić różnego rodzaju blachy powlekane, na przykład blachy powleczone żywicami alkidowymi, poliestrowymi i akrylowymi. Inne powłoki wymagają przeprowadzenia prób przydatności.
Klejenie Enkolitem
Przy powierzchniach poziomych, pokryciach korony murów, attyk, gzymsów, parapetów i elewacji zewnętrznych, za pomocą większej ilości pojedynczych blach, wymagane jest podłożenie i przyklejenie blach
kompensacyjnych. Blachy te powinny mieć szerokość co najmniej 10 cm i taki sam profil jak blachy nawierzchniowe. Ich zadanie to uszczelnienie złączy oraz kompensacja zmian długości blach w zależności od temperatury. Odstęp pomiędzy blachami nawierzchniowymi uzależniony jest od temperatury otoczenia oraz współczynnika rozszerzalności zastosowanej blachy. Zgodniez fachowymi regułami, dylatacje muszą być zastosowane w przypadku profili lub pokryć ciągłych o długościach powyżej 6 m.
Przy pokrywaniu powierzchni pionowych lub nachylonych (nawet w przypadku bardzo małych pochyłości), należy zastosować punktowe mocowanie mechaniczne, aby zabezpieczyć świeżo przyklejone blachy przed ich obsunięciem. Jako zabezpieczenie w przypadku blach tytanowo-cynkowych mogą służyć ukryte hafty, listwy czy dyble. Ilość punktów mocujących uzależniona jest od rodzaju mocowania pomocniczego. Enkolit należy nakładać obustronnie w ilości po 1,5 kg/m² (na każdą stronę), następnie należy sklejone elementy starannie docisnąć. W przypadku powierzchni pochyłych rolę kompensatorów mogą spełniać na przykład zakłady arkuszy blachy.
Jeżeli chodzi o połączenia lutowane, to wymagają one dużej staranności wykonania. Przy zastosowaniu techniki klejenia Enkolitem lutowanie jest zbyteczne, ponieważ dzięki zastosowanej masie klejowej uzyskuje się szczelne połączenia pomiędzy blachą i podłożem. Niekiedy jednak specyficzne warunki powodują konieczność połączenia technik klejenia i lutowania. Wtedy w odległości kilku centymetrów od miejsca lutu nie nakłada się Enkolitu, aby uniknąć jego stopienia lub podpalenia. Enkolit płonie miejscowo podobnie jak drewno lub tworzywo sztuczne.
