Podłoża nie nadające się do klejenia:
- papy bitumiczne, ponieważ zawarte w Enkolicie rozpuszczalniki mogą doprowadzić do rozpuszczenia bitumu i jego ścieknięcia,
- tworzywowe folie dachowe oraz niemineralne materiały termoizolacyjne (na przykład styrodur), ponieważ mogą zostać uszkodzone pod wpływem rozpuszczalników zawartych w Enkolicie.
Nakładanie Enkolitu
Enkolit nakładany jest specjalną szpachelką zębatą. Klej należy rozłożyć równomiernie na całej powierzchni. Trzeba przy tym uważać, aby nakładać go tylko w jednym kierunku. Równolegle przebiegające rowki pozwalają podczas dociskania blach na wypchnięcie ze spoiny powietrza.
Temperatura podczas nakładania
Klejenie powinno się przeprowadzać w temperaturze otoczenia od +5°C do +30°C. Składowanie Enkolitu w temperaturze poniżej +5°C, powoduje wolniejsze uzyskanie temperatury kleju optymalnej do nakładania. Związane to jest z konsystencją kleju. W razie potrzeby można klej ogrzać, wstawiając puszkę do ciepłej wody. Sklejone materiały powinny mieć temperaturę od +5°C do +50°C. W niższych temperaturach możliwe jest osadzanie się szronu, mającego niekorzystny wpływ na trwałość połączeń. Temperatury wyższe od zalecanych powodują szybkie odparowanie rozpuszczalników i wytworzenie się na powierzchni kleju błony, niekorzystnie wpływającej na przyczepność.
Enkolit jest klejem kontaktowym, dlatego proces klejenia zakończony jest bezpośrednio po jego nałożeniu i dociśnięciu klejonych części. Czas oczekiwania nie może przekroczyć 60 minut (czas otwarty kleju). Aby uzyskać natychmiastowe, dobre połączenie należy na klejone powierzchnie wywrzeć równomierny nacisk - małe wystarczy docisnąć ręką, duże trzeba docisnąć, przykład przez delikatne przydepniecie.
