W świetle Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 roku w sprawie wymagań jakie powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75, poz. 690), przewody kominowe powinny być wyprowadzone ponad dach, na wysokość zabezpieczającą przed niedopuszczalnym zakłóceniem ciągu. W budynkach usytuowanych w II i III strefie obciążenia wiatrem, na przewodach dymowych i spalinowych należy stosować nasady kominowe zabezpieczające przed odwróceniem ciągu. Nasady mogą być również stosowane na innych obszarach, jeśli wymagają tego uwarunkowana topograficzne. Wszystkie zakończenia przewodów dachowych muszą otwierać się lub uchylać umożliwiając swobodne czyszczenie.
Kiedy stosować nasady?- gdy silne wiatry zakłócają ciąg komina,
- gdy w sąsiedztwie komina znajdują się wysokie drzewa,
- gdy komin usytuowany jest poniżej połaci dachu,
- gdy komin jest krótki i ma mały przekrój.
Właściwy ciąg
Ciąg powstaje w wyniku różnicy gęstości ciepłego powietrza wewnątrz budynku i chłodniejszego w otaczającej go przestrzeni. Ze względu na zmieniające się warunki atmosferyczne może on ulegać zmianie. Zdarza się to często latem, kiedy temperatury na zewnątrz i wewnątrz budynku są do siebie zbliżone - odwrócony zostaje wtedy kierunek obiegu powietrza i powstaje tzw. ciąg wsteczny. Odwrócenie ciągu wiąże się z możliwością zassania spalin i wtłoczeniem ich do budynku.
Na ciąg wpływa również kształt budynku, usytuowanie komina, sąsiedztwo wysokich budynków, drzew, ukształtowanie terenu. Duże znaczenie odgrywa wiatr. Przy wiejących "fenach" (silne wiatry opadające), może nastąpić przyduszenie komina, co prowadzi do zaniku ciągu. W tym celu producenci pieców wyposażają kotły w wentylatory wspomagające ciąg kominowy.
Innym sposobem jest zastosowanie nasad na kominy. Wykorzystują one wiejący wiatr i wytwarzaną przez niego energię do wytworzenia podciśnienia w kanałach komina. Powstałe podciśnienie wspomaga ciąg kominowy. Ponad to osłaniają one otwór wylotowy komina przed niekorzystnym działaniem wiatru i wodami opadowymi. Pełną również funkcję i przedłużającą i ozdobną komina.
Należy pamiętać, że żadna z nasad kominowych, nie licząc wentylatorów mechanicznych, nie wytworzy ciągu kominowego, gdy nie ma wiatru
Nasady stałe
Nie zmieniają położenia w stosunku do wiejącego wiatru. Ich działanie opiera się na zjawisku, jakim jest pojawienie się podciśnienia po stronie zawietrznej przesłony opływanej przez wiatr. Skuteczność działania nasady uzależniona jest od natężenia i kierunku wiatru. Jest to znaczne ograniczenie i dlatego montowane są najczęściej na kominach pieców wyposażonych w wentylatory wspomagające ciąg. Nasady te stosowane na zakończenia przewodów wentylacyjnych i spalinowych gazowych. Nie można ich stosować na zakończeniach przewodów odprowadzających dym lub spaliny z kominków.
Nasady samonastawneUstawiają się w kierunku wiatru, osłaniając czaszą przewód kominowy i wytwarzając po stronie zawietrznej podciśnienie proporcjonalne do prędkości wiatru. Zysk energetyczny w przypadku stosowania nasad samonastawnych jest większy niż w stałych. Ich obrót zależy od siły wiatru, a części ruchome często są blokowane przez zanieczyszczenia znajdujące się w spalinach - może to doprowadzić do unieruchomienia nasady. Nasady te można stosować na zakończeniach przewodów spalinowych, dymowych i wentylacyjnych.
Nasady obrotowe
Głowice nasad wystawione są na działanie wiatru, który wprawia je w ruch obrotowy, a odpowiednio ukształtowane łopatki "wypompowują" powietrze z kanału dolotowego, wywołując ciąg kominowy i stabilizując go. Nasady obrotowe są mniej podatne na zanieczyszczenia pochodzące ze spalin niż nasady samonastawne. Nasady te można stosować również na zakończenie przewodów wentylacyjnych.
